روزي مي گذشتم ناگهان يك مردي جلوي من را گرفت وبه من گفت:

 

  عاشقي؟ با خونسردي گفتم آره گفت:دوستش داري :گفتم آره گفت: چقدر؟

 

   گفتم به اندازه ي يك دنيا گفت: مي خواي باهاش تا آخر دنيا باشي ؟

 

    گفتم آره

 

   گفت: اون چقدر دوست داره ؟ سكوت كردم و بعد گفتم دوستم داره گفت :

 

   از كجا مي دوني ؟ چيزي نگفتم و سكوت كردم گفت:اگه دستات رو ول

 

   كنه و دستش رو بزاره توي دست ديگري و با اون دوست بشه چه كار

 

   مي كني؟

 

   چيزي نگفتم و سكوت كردم گفت : اگه مي خواي باهاش ازدواج كني وتا

 

   آخر عمرت با هاش باشي در حقت نا مردي كنه و با كس ديگه ازدواج

 

   كنه چيكار مي كني؟ بازم چيزي نگفتم و سكوت كردم گفت: اگه عشقت

 

   واسه هميشه از دنيا بره چي كار مي كني ؟ گفتم منظورت چيه؟ گفت

 

   منظورم مرگ هست اگه به سراغ عشقت بياد اين بار چه مي كني؟

 

   سكوت كردم و بغض گلويم را گرفت نا گهان گفتم مي ميرم

 

                                  

                                         ( این داستان بر گرفته ازخودم است )

 

                

 

خداحافظ

 همین  حالا

همین  حالا   که  من  تنهام

خداحافظ  به  شرطی  که  بفهمی  تر  شدن  چشمام

خداحافظ   کمی  غمگین  به  یاد  اون  همه  تردید

  به  یاد  آسمونی  که  من   و  از

اگه  گفتم  خداحافظ   نه  اینکه  رفتنت  سادست نه اینکه میشه

باور  کرد  دوباره آخر  جاده  است  خداحافظ  واسه اینکه

   نبندی  دل   به  رویاها بدونی 

بی تو و با تو

همینه

رسم

این

د

ن

ی

ا